“Ermənistan dəhşətli bir məğlubiyyətə, depressiyaya və bildiyim qədəri ilə, həm də ermənilərin ölkədən total şəkildə köç etmək istəyinə tuş gəlib. Təəssüflər olsun ki, proqnozum doğruldu, çünki mən müharibə haqda da danışmışdım”.
Musavat.com-un məlumatına görə, bu sözləri Rusiyada yaşayan erməni kinorejissor Tiqran Keosayan erməni mediasına müsahibəsində deyib.
Onun qənaətinə görə, Rusiya olmasaydı, yekun ermənilər üçün qat-qat dəhşətli olacaqdı. “Mən əməliyyatların Ermənistan ərazisinə keçə biləcəyini nəzərdə tuturam”, – deyə o qeyd edib.

Keosayan ardınca erməni tərəfinin 90-cı illərdən sonra “fil qulağı”nda yatdığına və özündən razı şəkildə yaşadığına diqqət çəkərək bildirib: “90-cı illərdə müharibə səngər müharibəsi, təmas savaşı idi.
İndi erməni tərəfindəki 75-80% qurbanlar, yaralananlar ona görə oldu ki, Azərbaycan zamanla ayaqlaşaraq müharibəyə hazırlaşır, Ermənistan isə açıq-aydın, mənə çatmayan səbəblərdən özünə arxalanırdı. Əlbəttə ki, Paşinyan hərbi büdcəni ixtisar edəndə və azaldılan büdcənin 90% -i ilə ordu üçün yeməkxanalar tikəndə nə baş verməli idisə, o da oldu” – erməni rejissor deyib.

Lakin Ermənistan silahlı qüvvələrinin texniki cəhətdən müharibəyə hazır olmamasına görə Tiqran Keosayan yalnız baş nazir Nikol Paşinyanı yox, keçmiş prezidenti Serj Sərkisyanı da günahlandırır və eks-prezident Robert Köçəryanın onu varis seçməsi qərarını çox böyük səhv adlandırır. Eyni zamanda, başqa səbəblərin də olduğunu bildirir və xüsusilə Türkiyə və Azərbaycan tərəfdən uzun on illər tətbiq olunan blokada vəziyyətini göstərir.
“Ermənistanda çox sayda yaradıcı, bacarıqlı insan var idi.
Orada daşlar üzərində belə üzüm becərilir. Bunu heç kəsin əlindən ala bilməzsən. Ancaq blokada məsələsi var: iş yox, yollar bağlı. Və 90-cı illərin əvvəllərindən bəri ailələrini saxlaya bilməyəcəklərini, ancaq gücləri, ideyaları, istəkləri olduğunu anlayan insanlar tamamilə haqlı olaraq ölkədən çıxıb getməyə başladılar.
İnanaraq ki, burada – Moskvada, Sankt-Peterburqda, İrkutskda, Los-Ancelesdə, Keyptaunda möhkəmlənib nəhəng sayda qohumumuza kömək edəcəklər. Bir çoxunda bu alındı. Beləliklə, Ermənistan ildən-ilə, on ildən on ilə ən fəal təbəqəsini, aktiv insanlarını, biznesi və iqtisadiyyatı irəli apara biləcək bacarıqlı adamları itirməyə başladı”, – erməni müsahib vurğulayıb.

Beləcə, Keosayan hesab edir ki, qəfildən mental olaraq dəyişməyə başlayan müəyyən bir insan kütləsi formalaşıb: “Yəni ermənilərdə heç vaxt olmayan bir şey – havayı və kiminsə hesabına yaşamaq psixologiyası” ortaya çıxdı. Cəmiyyət təbəqələşdi – bir tərəfdə oliqarxlar, digər tərəfdə isə onlara xaricdən göndəriləcək vəsait hesabına yaşamağa alışan adamlar.
Blokada başlayanda Ermənistanda yaşamaq çox çətin idi və sonra hiss olundu ki, birtəhər öhdəsindən gələ bilirik, nüvə stansiyası açıldı, Gürcüstan ərazisindən qaz ötürürük. Ancaq məsələnin əsli budur ki, blokada və sanksiyalar qalıcı bir nəticəyə, uzun müddətə hesablanır”.

Onun sözlərinə görə, 90-cı illərin döyüş əməliyyatlarında iştirak edən hər kəs yaxşı bilir və xatırlayırdı ki, 7 rayon (keçmiş DQMV ətrafındakı – red.) İsraildə, Qolan təpələri nümunəsindəki kimi Azərbaycanla gələcək bazarlıq üçün tutulub. “Ancaq zaman keçdikcə, daxili uğurlar və irəliləyişlərin olmadığı vaxtda hakimiyyətdəkilər 1994-cü il qələbəsindən fərqli bir şəkildə istifadə etməyə başladılar və dedilər: yaxşı, Azərbaycana biz necə nəsə qaytara bilərik, əgər onun ərazisinin dörddə biri bizdədirsə”, – deyə o, müharibənin qaçılmaz hala gəldiyinə eyham vurmaqla öz fikrini tamamlayıb.