Mən evimizdən çıxandan – 1985-ci ildən üzübəri çox az ata ocağına üz tutmuşam: onda da gecə gəlib, səhər tezdən qayıtmışam! Növbəti elə gəlişlərimdən birində, gecə saat 12-nin yarısında valideynlərimlə salamlaşıb, bir stəkan çay içib, anamın yanında uzanıb başladım soruşmağa:

- Rəisə xanım, Nənəbacı-Qızbacı neyləyir, Gülbacıdan nə xəbər, Badambacının qızı nə oldu, Xanımbacının oğlu türmədən çıxdımı, Tükəzban sağaldımı, Töhfə ilə Siddiqə barışdımı, Xeyrə nənəyə dəyirsənmi...

Birdən Məmməd həddən artıq ikrah və ironiya ilə qayıtdı ki:

- O boyda oğlana, jurnalistə bax, soruşduğuna, elədiyi söhbətə bax!!!

Söz altda qalan deyiləm axı:

- Məmməd, Rəisə xanımla gecə saat 12-də nədən danışım, nə soruşum? İlham Əliyevlə Putinin son görüşündən, ya Bill Klintonla Monika Levinski olayından?

Day heç birimiz dinmədik! Yatdıq!

Əslində, bu fb elə mənim Rəisə xanımla gecə saat 12-də danışdıqlarım səviyyəsində bir yerdir!

Əslində! Amma və lakin... ta başdan-ayağa yox da!

Hə-ə, elə Azərbaycan da bütövlükdə o gündədir – aç televizoru, aç interneti: eynən və eyzən!

Çay balığı okeanda, okean balığı çayda üzə bilməz!

Ancaq istər bu fb-də, istərsə də Azərbaycanda... nəinki İlham Əliyevin Putinlə son görüşü, hətta İlon Maskın Mars sərgüzəştləri, “Pi Pioner” məğlətəsi, StarLink məzəsi və s və s haqqında OXUNASI SEÇİLMİŞLƏRİ var!

Nə mutlu bizə ki... biz onları tanıyırıq!

Səadət o ki... onların da bəziləri bizi tanıyır!

Mən elələrinə SER deyirəm - səhv etmirəmsə, Böyük Britaniya Krallığında – İngiltərədə SER titulu ilə o adamlar şərəfləndirilir ki... Baba da, Oğul da, Nəvə də Kembrici bitirmiş (və ya Oksfordu) olsun (day bizdəki kimi, kimə gəldi “müəllim, bəy, xanım” səxavəti göstərilmir, “mister, madam” müraciəti ilə kifayətlənilir, “Şöhrət”-“Şərəf”-“Tərəqqi” orden-medalları, “əməkdar-xalq” artisti-müəllimi-həkimi-hakimi adı “ay qız keçmə bizim məhlədən”, “bakılı balasıyam, bakıda qalasıyam”, - deyib Amerikaya gedənə, Moskvada yaşayıb “qorjus, ya bakinets” oxuyanlara, seçkidə saxtakarlıq edənlərə, ədalətsiz qərar qəbul edənlərə verilmir! – burası ilə işim yox)!

Onu deyirəm ey, adam var Nənəbacı-Badambacı söhbəti edə bilərsən, adam da var, uzağı-uzağı Xoşqədəm-Lalə-Zaurlar-Elgizlər orbitində dedi-qodu yaparsan, bir az özünü zora salsan, Razi Nurullayev-Elman Nəsirovluq məzə aça bilərsən, Elçin Mirzəbəyli də təzə qoşulub onlara, qəlyanaltı eləmək olar, lap çox bərk dirəşsən... heç nə alınmayacaq: “bolt” “sorvat” olan kimi, patefonun qırıq valını dinləmək alınacaq!

Yox, lap belə də miskincəsinə bədgüman olmağa dəyməz!

Baxmayaraq ki, biz Tanrının əsasən kütləvi səhnələrdə çəkməyə layiq bildiyi kontingentik, ancaq arada müxtəliflikdə müxtəliflik üçün müxtəlif varaintlarda müxtəlif obrazlar da yaradıb... EPİZODİK olsa da!

O obrazlar ki... onlarla və onlar haqqında ÇOX BÖYÜK DÜŞÜNMƏK VƏ DANIŞMAQ OLUR!

Elə istisna obrazlardan biridir İbrahim Nəbioğlu!

İlk növbədə, SER statusuna görə!

ARDINCA da... düşüncəsi ilə planetar miqyasda performanslarına görə!

YALNIZ İbrahim Nəbioğlunu oxuyanda düşünmək olur! Kİ... ELM elə allahın Özü deməkdir - Allahı tanımaq, Onu görmək istəyən ELMli-BİLGİN olsa, yetər!

Elmin istənilən bir sahəsinə mükəmməl yiyələnmək Tanrıyla üz-üzə oturmaq, Ondan korporativ görüşə dəvət almağa yüzfaizli təminat deməkdir!

Elm Tanrı Dərgahına aparan yeganə sürətli, təhlükəsiz, qəzasız, rahat, kənar təsirlərin və müdaxilənin boşuna olduğu ən yaxın yoldur: iqlim, müstəvi, zaman, məkan anlamını itimiş olur!

Elmli olmaq həm də Ruhun nə demək olduğunu açıqlayır!

DİN adıyla təbliğ olunan Ruh.. ruhsallıq deyil də, şöhrət və görüntü, vəzifə və mənsəb, var-dövlət üçün şaxta-mədəndir, əsla da xəzinə yox - XƏZİNƏ ELMdir!

İbrahim Nəbioğlu mənim nəzərimdə həm də müdriklərin dediyi daha bir fikri təsdiqləyir: hər bir insanın dəyəri cəmiyyətə faydası ilə ölçülür!

İbrahim Nəbioğlu SER olaraq, həm şəcərə mənsubiyyəti, həm aldığı ali təhsil, həm malik olduğu dünyagörüş, həm də peşə fəaliyyəti ilə CƏMİYYƏT və DÖVLƏT üçün F.İ.Ə.-si kifayət qədər yüksək olan biri: sadəcə, girin səhifəsinə, ayrı-ayrı tarixlərdə statuslarına və peşə fəlaiyyətinə görə ortaya qoyduqlarına nəzər yetirin! Hələ oxumaq bir yana dursun: ötəri baxış... miqyası, diapazonu bəlli edir!

Təkcə təhsillə, elmlə bağlı statusları bütöv bir sahəvi institutun akademik icmalıdır!

Əlbəttə ki, hər bir elmli insan açıq-aydın və dəqiq dərk etdiyini və məntiq(i)lə gərəkli olduğunu paylaşır da!

İbrahim Nəbioğlu mənim üçün həm də o mənada dəyərlidir ki, dərk etmədiyinə RUHSALlıq performansı yapmır.

Eyni söhbəti həm Rauf Qaraişıqla, həm də Zahid Sarıtorpaqla etmişəm:

- Kopayoğludu yalan deyən, sizə o şərhləri yazanların çoxundan soruşsan ki, nə demək istəyirsən, Rauf Qaraişıq (eləcə də Zahid Sarıtorpaq, eləcə də Şaiq Vəli) haqqında “o fərqli yazır, İlahi məqamdan yazıb, nə bilim, sufi-dərviş səviyyəsindədir, irfan adamıdır”, açmasına zırt da verə bilməz, hansı cümlədə, hansı fikriylə, o fikrin atom yükü, proton-neytron funksiyası nədir, ionları hansı trayektoriya üzrə hərəkət edir, təcrübi-laborator nəzəriyyə sahibidrlər, yoxsa praktik “atomşik”lərdir?

Elə küyə gedirlər, qaza basırlar, guya da ki bunlar da nəsə bilir, nəyin nəsidirlər!

Və... yadıma şəkili akademik Məcid Lətif oğlu Rəsulov düşür: “növü” qrafasında “bülbülün üçüncü balası” olan tələbələri (guya da!) “bomba” sual verəndə deyirmiş ki, “tı çto xoçeş skazat, tı toje çto-to znayeş, ili xoçeş znat?”

Daha çox “mən də bilirəm” təkəbbürü sərgiləyənlərin cəmiyyətində hamıdan fərqli olaraq İbrahim Nəbioğlunun... mükəmməl öyrəndiklərini qənirsiz şəkildə çatdırmaq istəyi məni valeh edir! Özü də... Təkəbbürsüz! Təmənnasız! Təəssübkeşliklə! Təqdirəlayiq şəkildə!

Mən bilmirəm, bu yazını oxuyanlar, eləcə də İbrahim Nəbioğlunun özü, Sadıq Murtuzayevi və Mehman Fərzullayevi necə, nə dərəcədə tanıyır, amma deyim ki, mən o iki gözəl şəxsiyyətin simasını cilalayan daha bir xüsusiyyəti İbrahim Nəbioğluda görürəm: onların hər ikisi (Tanrı Sadıq Murtuzayevə rəhmət eləsin, Hacı Mehmana can sağlığı versin, amin) həmişə ad günlərində, əlamətdar bayramlarda, əziz siyasi-dini-milli-beynəlxalq bayram təqvimlərində ilk olaraq, özləri özlərindən çox-çox balaca olan dostlarına, qohumlarına, əməkdaşlıq etdiklərinə zəng edər, qutlayarlar!

İbrahim Nəbioğluda da o var: özündən balacaya çox böyük səxavətlə “ağabəyim, ustad” müraciətində bulunar, dəyərli edər!!!

Mən daha bir faktı İbrahim Nəbioğlunun timsalında çatdırmaq istəyirəm: heç kimə dəyəri ağıllı bildiklərinizin təqdimatı ilə verməyin, onların meyarı ilə sayğı göstərməyin, öz xarizmanızla mövqe sərgiləyin!

İbrahim Nəbioğlunun ən yaxın dostlarının heç birinin məndən xoşu gəlmir - aşkar büruzə verən də var, gizli edən də! Bəlkə də əlli dəfə, birbaşa İbrahim Nəbioğluya irad tutmaq cəsarətləri olmasa da, dolayısıyla mənim “persona non-qrata” statusumu gözünün obyektivində zorla ikili kompozisiyada saxlayıblar! Fəqət... İbrahim Nəbioğlu fb dostluğu dönəmində hər zaman İÇİNDƏN gələn səmimiyyətin xaslığını qoruyub, kimlərinsə katalizatorluğu ilə əks reaksiyaların yaranmasına imkan verməyib, təbəddülatlar burulğanına yuvarlanmayıb!

İbrahim Nəbioğlu gözəl sənət ajanıdır – etiraf borcumuzdur!

İbrahim Nəbioğlu gözəl şəcərə sərkərdəsidir – etiraf borcumuzdur!

İbrahim Nəbioğlu gözəl elm kənkanıdır – etiraf borcumuzdur!

İbrahim Nəbioğlu gözəl ruh ozanıdır – etiraf borcumuzdur!

İbrahim Nəbioğlu gözəl olan... gözəl nəsnələrin... gözəl xəritəsini çəkən... gözəl ELM İNSANIDIR-SƏNƏT İMPERATORUDUR – etiraf borcumuzdur!

Hamısını da diplomat incəliyi ilə edir - yoxdur elə bir söz ki, onu jurnalist-elm adamı-diplomat deməlidir, amma İbrahim Nəbioğlu “üçü birində” olaraq, bunu siyasətlə deməsin!

Hər gün deyib, deyir, deyəcəyinə də əmin olun!

YAZIYA SÖZARDI: Həmişə olmasa da, İbrahim Nəbioğlu arada “Ustad” müraciətində bulunur - halbuki, O mənim Ustad saydıqlarımdandır və mən elə hallarda eymənirəm! Hərçənd ki, mənə Ustad müraciəti etməli olan yüzlərlə dost var fb səhifəmdə - boyunlarının haqqıdır, amma və lakin... hər cür avaraguna adamların statuslarında rəylərini görürəm, təkcə öz səhifəmdən başqa! Ancaq... İbrahim Nəbioğlu – düşüncələrimdəki, yazılarımdakı OBRAZ çəkinmədən bunu edir: baxmayaraq ki, fb və həyat dostlarının tam əksəriyyəti mənə nəinki xoş baxmayanlardır, hətta xor baxanlardır!

SƏMİMİ deyirəm: bu yazını da ömrümdə bircə dəfə də həyatda görmədiyim İbrahim Nəbioğlunun mənə münasibətinə görə yox, məhz OXUDUĞUM YAZILARINA görə yazılır!

Mən onun yazılarında özümə həmsöhbət tapıram: Marsaqədərki uzaqlıq levelində ucalıq kimi, İlon Mask düşüncəsi və təfəkküründə, dünyanın yeddi müdrik filosofu, Lütfi Zadə, Azad Mirzəcanzadə, Məcid Rəsulov ərdəmində-timsalında!

Ölkədəki “Nənəbacı-Qızbacı söhbətləri”nin kulminasiyasından işıq illəri qədər uzaq və həm də ruhən yaxın!

Sayğılarla təzim edərək təbrik edirəm, Ser İbrahim Nəbioğlu!

P.S. O ki qaldı “Qarabağ”ın uduzmağına, boş verin: biz Qarabağla qalib gəlmiş adamlarıq! Əhvalımızı pozacaq nəsnə bu ola bilməz! Daha doğrusu, belə də demək olar: “Qarabağ fraktalı”nda məğlubiyyət ola bilməz - xarakterik deyil deyə. Çünki biz əvvəldə (döyüşü) uduzsaq da, sonda (müharibəni) məğlub olmayanlarıq! – doğrumu “formulirovka” verdim “fraktal” anlayışına, İbrahim bəy?

ŞƏKİL SÖZÜ: 1.İbrahim Nəbioğlu. 2. İbrahim Nəbioğlunun da adı var olan Tanrı Möcüzəsi